Focussend omgaan met je innerlijke criticus

Geplaatst door:

“Focussend omgaan met je innerlijke criticus”, zo luidde de titel van de eerste workshop waar ik aan deel nam. De titel sprak mij aan. En wel om de eenvoudige reden dat ik mij zeer bewust ben van mijn innerlijke criticus, maar eigenlijk nooit een manier heb gevonden waarmee ik deze criticus een plekje kon geven in mijn leven. Ik praat op dit moment over de criticus in mij die mij vriendelijk, doch uiterst dringend verzoekt de dingen die ik doe, vooral perfect te doen. Ogenschijnlijke fouten kraakt hij af en een compliment heb ik in mijn 25-jarig bestaan geloof ik nog niet van hem mogen ontvangen. Of toch wel? Ik geloof dat ie ooit zij nadat ik een prestatie had geleverd dat ik dit wel goed had gedaan. Maar ook meteen er achteraan dat ook “goed” beter kan. Niks dus compliment.

De workshop valt voortreffelijk samen met een belangrijke fase in mijn leven. Ik nader met rasse schreden het einde van mijn studie. Tot mij grote geluk heb ik een stageadres gevonden waar ik mij kan bekwamen tot het vak van communicatietrainer. Een nieuwe setting voor mij, nieuwe mensen, een nieuwe omgeving, kortom: als ik iemand een plezier doe in al dat “nieuws” dan is het de innerlijke criticus. Die viert hoogtijdagen op dit moment. En waar ik vroeger mijzelf liet leiden door die innerlijke criticus probeer ik dat nu niet te doen. En het grappige is dat ik in mijn pogingen om mijzelf te “bevrijden” van mijn innerlijke criticus, ik het gevoel heb mij meer dan ooit door hem te laten leiden. Wie wil leiden, moet weten hoe het is om geleid te worden. Hmmm. Ook zo´n waarheid.

Nee, dan de workshop. Tijdens een stilte-oefening werden wij, pakweg 80 andere geïnteresseerden voor de workshop en ik, gevraagd drie vragen te beantwoorden voor onszelf. Ten eerste werd ons gevraagd een situatie in gedachten te nemen waarin de innerlijke criticus van zich deed spreken. Zonder enige moeite en terughoudendheid kon ik een keuze maken uit verscheidene situaties. Ten tweede de vraag wat die innerlijke criticus dan allemaal zei. Ik zal geen opsomming geven van letterlijke uitspraken. Laat ik mij beperken tot de vermelding dat “het” nooit goed is. Tot nu toe heb geen enkel probleem ondervonden bij het beantwoorden van de vragen. Want deze vragen heb ik in de afgelopen jaren en de afgelopen maanden in het bijzonder al veel aan mijzelf gesteld. De klapper voor mij was de derde vraag: waarom zou die innerlijke criticus dat eigenlijk allemaal doen? Als ik er even vanuit ga dat alle gedrag positief is in intentie, wat is hier dan positief aan? Het positieve is dat de innerlijke criticus mij wil beschermen. Hij wil voorkomen dat mij iets overkomt. We zijn het alleen niet altijd eens over de situaties waarin ik volgens mezelf en de criticus volgens zichzelf bescherming in nodig heb. Maar daar valt over te praten. En dat is iets dat ik nog nooit heb gedaan: praten met de innerlijke criticus. Ik vecht er alleen maar tegen. Ik vecht dus alleen met mezelf. Praten daarentegen is veel nuttiger en bovendien ook leuker.

Het grappige is dat ik in mijn pogingen om mijzelf te “bevrijden” van mijn innerlijke criticus, ik het gevoel heb mij meer dan ooit door hem te laten leiden.

Focussen is daarom voor mij werkelijk gericht aandacht geven aan een deel van mezelf waar ik meestal keihard aan voorbij ren.

Auteur: Verslag van Marco Knig
Zesde NLP congres 18 april 1998 te Ede

0

Over de auteur:

Librarian is geen auteur. Het is een adminstratieve dienst die artikelen uit de oude IEP bibliotheek als posts op deze site heeft geplaatst. De datum van het artikel is ongeveer geschat (per jaar).
  Artikelen die hiermee samenhangen

Voeg een Commentaar