Casus Janneke Swank: Ik kan er weer tegen…..

Geplaatst door:

‘Het is vooral bij zilver en dat vind ik nu juist zo mooi. Mooier dan goud of zo.’ Caro zuchtte even en zei toen dat het niet een echt groot probleem was, maar vooral jammer. Het kwam zomaar ter sprake want ze was bij me voor chronische hoofdpijn en dat ging al een heel stuk beter. Zes-staps herkaderen bij psychosomatische klachten geeft behalve begrip, acceptatie en inzicht ook de weg naar verandering.

Wat het haar zou opleveren als ze weer zilveren sieraden kon dragen? ‘Tja,’ zei ze, ‘dat geeft me nou eenmaal een soort van supertevreden met mezelf.’
Een paar jaar geleden was het zomaar begonnen. Eerst een rood plekje bij een ketting en dat werd steeds erger. Als ze nu een ketting droeg was er twee dagen later nog een soort rode afdruk te zien. ‘Niet meteen hoor, maar na een half uur begint het al te kriebelen en kan ik hem maar beter af doen want anders wordt het helemaal rood. Joost mag weten hoe het komt. Het is een soort allergie en ik heb gezocht op internet maar dit soort heb ik niet gevonden. Wel wasmiddelen, make-up, voedsel, hooikoorts ofzo, nou, daar heb ik geen last van.’
‘Heb je een ander soort sieraden die je wel goed verdraagt?’ vroeg ik, want ik kreeg er zin in. Als ze dit wilde veranderen konden we het allergieproces doen. Dat is NLP toepassen met een direct zichtbaar bewijs. Objectief toetsbaar, geweldig.
Ze zei dat ze van goud en kralen, parels of zo, geen last had.
‘Ik heb een gekke vraag voor je: hoe denk je dat zoiets gaat, vreemd reageren op een normale stof zoals zilver?’
‘Nou, gewoon een allergie, een soort chemische reactie of zo, toch?’
‘Ja, een reactie van je lichaam en dat kunnen we een allergie noemen en hoe gaat zo’n proces dan volgens jou?’
‘Gekke vraag, ja, ik zou het niet weten, dat gebeurt gewoon, er zijn zoveel allergieën.’
‘Ja, klopt en ik vraag me dan af wat het verschil is tussen de ene mens en de andere, terwijl we allemaal op dezelfde manier gebouwd zijn, botten, spieren, huidcellen; de vorm verschilt maar de samenstelling is gelijk. Hoe is de ene mens bestand tegen virussen en wordt de ander snipverkouden?’
‘Dat is toch door de immuuncellen of zo?’
‘Klopt ja, de cellen van het immuunsysteem zorgen er voor dat stoffen die niet goed zijn voor ons onschadelijk gemaakt worden zodat we gezond blijven. Soms kost dat wat moeite en worden we verkouden, maar de vraag blijft hoe het kan dat de immuuncellen reageren op ongevaarlijke stoffen zoals aardbeien, stuifmeel of zilver? En dan nog wonderlijker, hoe kan het dat wratten verdwijnen als we er bij de kinderen een muntje op leggen? En dat mensen met astma een aanval kunnen krijgen als ze kunstbloemen zien en ze weten niet dat het kunst is?’
‘Bijgeloof of zo?’
‘Ja, een extra geloof erbij, geloven dat we met onze gedachten invloed hebben op ons immuunsysteem.’
‘Dus, het zou kunnen dat die allergie van mij te genezen is? Ik wil er wel van af.’
Voor alle zekerheid vroeg ik haar of er dan nog nadelen zouden zijn en nee, dat was niet het geval.
‘Goed dat je begrijpt dat het immuunsysteem op wonderbaarlijke wijze zorgt voor onze gezondheid. Dat het voortdurend waakzaam is en in actie komt tegen stoffen die schadelijk zijn. Maar soms vergist het systeem zich en ziet het een onschadelijke stof aan voor iets bedreigends en gaat dan ook reageren.‘
‘Zoals bij mij met dat zilver?’
‘Ja, precies. En we kunnen het systeem leren dat zilver een zuiver natuurlijke stof is die ons niet ziek kan maken.’
‘Klinkt logisch,’ zei ze en ze knikte, ‘hoe gaat dat dan?’
‘Ben je er klaar voor?’ Ze knikte weer en zei: ‘helemaal.’
We hadden begrip voor het immuunsysteem en nu nog rapport. Daarom vroeg ik haar om haar hand op haar borstbeen te leggen om contact te maken met het immuunsysteem en het te bedanken voor de jarenlange trouwe bescherming en te vragen om dit te blijven doen.
Ze deed het en was ontroerd.
‘En,’ zei ik zacht, ‘nu wil ik je vragen om je immuunsysteem uit te leggen wat ik je net uitgelegd heb en te vertellen over de vergissing. Doe het in gedachten en ga vooral na of je immuunsysteem je gelooft en begrijpt.’
Ze ging stil aan de gang. ‘Ja,’ zei ze met een zucht, ‘het is duidelijk en het klopt, dit is gewoon zo.’
‘Het klopt?’ ‘Ja.’ ‘En je immuunsysteem gelooft je?’ ‘Ja.’
‘En nu wil ik je vragen om je immuunsysteem te beloven dat als er toch nog ergens een bezwaar is voor je lichaam tegen het dragen van zilver, dat het je dan mag blijven beschermen, wat we ook doen.’
Ze deed het. ‘En jij respecteert die belofte? Dat je dan geen zilver meer draagt?’
‘Ja, dat doe ik.’

We konden beginnen.

1. Anker een veilig gevoel.

Ik vroeg Caro om op zoek te gaan naar een moment in haar leven dat ze zich heel veilig voelde. ‘Vorige zomer tijdens een onweersbui in de auto.’
Soms heb ik even tijd nodig om een antwoord tot me door te laten dringen en me weer te realiseren dat de kaart niet het gebied is.
Ik legde mijn hand op haar hand en liet haar 20 seconden geassocieerd in deze ervaring zitten.

2. Break state en test het anker.

‘Kijk omhoog en vertel me wat je telefoonnummer is.’ Ze deed het en toen vroeg ik: ‘en nu ben ik benieuwd wat je ervaart als ik weer mijn hand op de jouwe leg.’
Ze zei: ‘goh, ik zit meteen weer in de auto.’
‘En je voelt?’  ‘Dat er niks kan gebeuren.’
‘Je weet dat er niks kan gebeuren en wat voor gevoel geeft dat?’ ‘Veilig voel ik me.’

3. Zorgen voor dissociatie van het allergeen.

Ik hield mijn hand op de hare en zei: ‘terwijl je je veilig blijft voelen en in de auto zit, vraag ik je om voor je een plexiglaswand te zien van muur tot muur en van het plafond tot de vloer. En achter die wand zie je jezelf en die Caro daar gaat haar immuunsysteem iets leren.

Nu moesten we zoeken naar iets dat lijkt op zilver. ‘Nikkel?’ vroeg Caro. Het werd nikkel.

4. Visualiseren van het ‘counterexample’

’Kijk naar de Caro daar achter dat plexiglas scherm terwijl ze een nikkelen ketting om doet. En je weet dat ze dat gewoon kan, net als iedereen.
‘Wat is het voor ketting?’
‘Het is er één met van die kleine schakeltjes, je weet  wel.’

5. De verandering

‘Oké, nu gaan we één schakeltje vervangen door een zilveren schakeltje en je ziet al dat je immuun systeem geleerd heeft dat dit veilig is.’ We gingen door tot alle schakeltjes vervangen waren. ‘Kijk maar hoe goed dit gaat en hoe supertevreden die Caro daar is.’ ‘Ja, ik zie het echt voor me, het gaat goed.’

6. Associëren

‘Natuurlijk gaat het goed en natuurlijk kunnen we het plexiglas scherm laten verdwijnen als je dat wilt, zodat je die Caro daar kan vragen om naar jou hier te komen en je van dichtbij kunt zien hoe goed het gaat.’
‘Doe maar, ja ik zie het voor me.’
‘Voel maar aan de ketting en aan haar huid, heel natuurlijk. En als je zover bent kun je één worden met de Caro en zo de ketting al voelen en supertevreden zijn.’

7. Future pace

‘En je kunt je natuurlijk voorstellen hoe dit vanzelf verder gaat in de toekomst en supertrots zijn op je immuunsysteem dat zoveel geleerd heeft.’
Ze knikte.

Zes weken later kwam er een stralende Caro binnen met een mooie zilveren ketting. ‘Voor dag en nacht geschikt,’ zei ze, ‘goed hè?

NLP is zoooo goed voor de gezondheid!

Janneke Swank
Swank@wxs.nl

Literatuur: NLP and Health van Ian McDermott en Joseph O’Connor (zij beschrijven het allergieproces heel duidelijk).

 

0

Over de auteur:

Was tot 1984 werkzaam als fysiotherapeut. Haar interesse ging meer en meer uit naar de ‘mens achter de klacht’. Opleidingen: psychosomatsische fysiotherapie, NLP-practitioner en -master bij het IEP, certificaat NLP-trainer, certificaat Health Practitioner NLP en Destination therapist. Voert al jaren praktijk met de naam ‘Mind the Body’ waar patiënten met psychosomatische klachten dankbaar gebruik van maken. Geeft ze trainingen NLP aan collega-therapeuten en bij de Seth.
  Artikelen die hiermee samenhangen

Voeg een Commentaar