Lief klein meisje: verslag van een provocatieve sessie

Geplaatst door:

Vrouw, 25 jaar. Werkzaam als opleidingskundige bij de Politie Academie. Werkt er nu sinds een jaar, twee jaar geleden afgestudeerd, daarna gaan reizen. Heeft een relatie met een boer, woont niet samen.

Bijnaam:
Lief klein meisje

Aanmeldingsprobleem:
Cliënt wil standvastiger in haar beslissingen worden, niet met alle winden meewaaien.

Diagnostiek:
Onderliggende angst-diagnostiek: bang om het niet goed te doen en afgewezen te worden.

Provocatieve interventies:

  1. Maar dat is toch prachtig. De cliënt begint te vertellen dat ze voortaan niet met alle winden mee wil waaien. Ze wil graag standvastiger in haar beslissingen worden. Ik reageer dat het juist prachtig is dat ze een dergelijke instelling bezit. Hoezo vraagt de cliënt, nou reageer ik, mensen weten je wel te vinden als ze je nodig hebben. Jij zegt toch nooit wat je werkelijk vind en gaat zo met ze mee. Ga hier vooral mee verder, want je bent iedereen tot steun. Zeg, vraag ik haar, heb jij onlangs nog gestemd? Jazeker zegt ze, laat me raden ga ik verder, je hebt alle hokjes rood gemaakt.
  2. Dommetje spelen. De cliënt vervolgd haar verhaal. Ik wil daadkrachtiger overkomen en meer mijn mening geven. Ik wil niet het gevoel achteraf krijgen dat ik met iets ben meegegaan waar ik later spijt van krijg. Spijt, spijt reageer ik. Ik zeg je net dat het juist prachtig is wat je doet. Iedereen kan op je bouwen, ik begrijp je echt niet hoor. Ik zou willen dat er binnen mijn team op het werk zo’n ultieme teamplayer is. Ik bedoel, als ik vannacht met een lekke band op de snelweg sta in Duitsland en ik bel jou om je op te halen dan doe je dat, zo ben jij. Dus nogmaals, ik snap je probleem niet, kun je het nog één keer uitleggen.
  3. Bijnaam geven. Hoe wil je dat nu eigenlijk bereiken. Als ik zo naar je kijk en je zachte stem hoor moet ik gelijk denken aan de meisjes die bij mijn zoontje op de peuterspeelzaal zitten. Van die lieve, kleine meisjes, alleen je roze strikje ontbreekt nog. Wil jij nog een zuurstok vraag ik haar. De cliënt reageert “zo wil ik dus helemaal niet gezien worden”
  4. Onmogelijkheid van het doel benadrukken. Lief klein meisje begin ik, cliënt reageert afwijzend, snap je nu echt niet hoe onmogelijk je doel is? Je bent omringd door allemaal mannen. De mannen bij de politie zijn allemaal macho’s en haantjes, hoe denk jij daar tussen te komen. Ik denk dat de reden dat ze je hebben aangenomen is dat ze moesten kiezen tussen een allochtoon of een vrouw en daarom voor jou gekozen hebben. Hoe denk jij je nu in deze machowereld staande te houden, die mannen vreten je op. Ze manipuleren je tot op het bot en jij wilt daar wat aan doen? Ik denk dat de Sagrada Familia in Barcelona nog eerder afgebouwd zal zijn. Je komt net van school, hebt amper ervaring en je wilt meteen je stempel drukken, onmogelijk. Cliënt reageert lachend, wat zou jij doen dan?
  5. Provoceren op de relatie (meesterpupil). Luister goed lief klein meisje zeg ik haar. Nee nog beter, pak een kladblok. Zwijg en schrijf, ik zal jou eens gaan vertellen wat je moet gaan doen. Dit werk je helemaal uit in een persoonlijk ontwikkelingsplan, compleet met SMART doelen en een plan van aanpak. Iedere week gaan we evalueren, ik zou graag willen dat je me voor onze samenkomst mij een verslag stuurt van die week waarin staat hoe je aan je leerdoelen hebt gewerkt, vervolgens… Ja, hallo reageert de cliënt, denk je nou echt dat ik dit ga doen? Ik weet wel betere manieren, als iets me niet zint dan zeg ik het gewoon, dat doe ik nu trouwens al!!!

Resultaat:
De cliënt mailt me door te zeggen dat ze tijdens de sessie al een doorbraak boekte. Ze schrijft “door meerdere keren tegen je in te gaan, merkte ik eigenlijk dat het best makkelijk was, smaakt naar meer. Ik weet niet zeker of ik het gedurende mijn werk al gelijk doe, de opmerking dat het allemaal haantjes zijn en ik me in een machowereld begeef maakt het voor mij nog wel lastig. Ook je opmerking dat ik pas net kom kijken heeft me aan het denken gezet. Ik heb inderdaad weinig tot geen praktijkervaring. De kennis die ik heb komt uit boeken en de levenservaring om op te boksen tegen deze mannen heb ik nog niet. Dit heeft me aan het denken gezet dat ik niet altijd de lat te hoog voor mezelf moet leggen. Nog een opmerking over die bijnaam die je me gaf, verschrikkelijk! Toch denk ik wel dat je hier een gevoelig punt mee raakte, in de ogen van de mensen waarmee ik werk kom ik (waarschijnlijk) over als een klein meisje. Laat ik stapje voor stapje proberen te veranderen in plaats van stap voor stap. Je hebt me erg aan het werk gezet, daarvoor dank.”

Evaluatie:
Een erg leuke en frisse sessie, met veel humor en warmte. Ik merkte gelijk dat de cliënt open stond voor provocaties en hier erg in meeging. Wat leerzaam was om nu eens te kunnen  provoceren op de relatietype meester-pupil, een nieuwe ervaring en ook interessant om te zien hoe duidelijk de cliënt in opstand kwam. De hele inhoud van de sessie lag zo duidelijk voor de hand, het weerloze meisje in de grote boze mannenwereld, dat dit een mogelijkheid bood om eens lekker te gaan provoceren op alle vooroordelen die hierbij komen kijken. Een goed gevoel overheerst. Ik merk dat ik door steeds meer te oefenen makkelijker provoceer, maar ook een bepaalde vastigheid ontwikkel van interventies.

Mark Lentink
mark.lentink@nosceretraining.nl

0

Over de auteur:

Posting is geen auteur. Dit is iemand van het IEP secretariaat die een artikel in de bibliotheek heeft geplaatst. De auteur is degene die bij het artikel staat aangegegeven. Wilt u ook een artikel in de IEP bibliotheek plaatsen? Stuur dan een mailtje naar mail@iepdoc.nl.
  Artikelen die hiermee samenhangen

Voeg een Commentaar