Column Jennet Burghard: Samenwerken in verscheidenheid

Geplaatst door:

“We hebben nogal hoge verwachtingen en we zijn ook wel benieuwd of iemand dat kan invullen, maar we willen graag onze mensen in een studiemiddag meer waardering en begrip laten krijgen voor elkaar.”
Deze vraag kwam van de leiders van een multidisciplinaire onderzoeksgroep van een Nederlandse Universiteit “hoe kunnen wij op een positieve manier in één middag de onderlinge samenwerking verbeteren tussen 30 hoogopgeleide professionals?”

Koos Wolcken (mijn collega trainer) belde me dat deze vraag bij ons terecht was gekomen: willen en kunnen we hier iets mee? Jazeker zeiden we tegen elkaar: metaprogramma’s!

Hoewel een training in het herkennen en beïnvloeden van denkstijlen en criteria bij jezelf en anderen minimaal 2 dagen duurt, was het een uitdaging om met deze groep in een middag significante stappen te zetten.

Allereerst het besef dat irritaties en misverstanden in communicaties vaak veroorzaakt worden door verschillende criteria en/of denkstijlen.

Ze hadden voorbeelden te over: Collega’s die blijven denken en niet in actie komen. Samen een project doen, maar een hele andere invulling aan het begrip samen geven. Deadlines die niet door iedereen als deadlines worden ervaren.
En hoe houden we het dan positief?

Ons inziens door geen hoorcollege te geven maar iedereen te laten ontdekken wat criteria en denkstijlen zijn.
We begonnen met een oefening in 3 tallen “wat is vanmiddag belangrijk voor mij?” Eerst individueel invullen en dan met elkaar vergelijken. Waar liggen overeenkomsten en verschillen in onze criteria? Hoe kunnen we ons eigen en andermans criteria halen? Wat levert het mij op als ik ook nog die andere criteria haal?
De vertaalslag van deze oefening naar onderzoeksprojecten was snel gemaakt en een stap die het waard is om te zetten. Onderzoeken wat iedereen belangrijk vindt en wat dat dan precies inhoudt.

De stap naar metaprogramma’s werd hilarisch doordat we iedereen vroegen een routebeschrijving voor ons te maken van de zaal waar we waren naar hun eigen huis toe.  We zagen mensen meteen in actie komen en anderen begonnen eens goed na te denken. Sommigen mensen gingen staan om met hun lijf een idee te krijgen moet je nou links of rechts? Anderen tekenden er lustig op los. De voorkeur voor globaal of specifiek werd duidelijk door de details in tekeningen, het tempo waarmee mensen klaar waren en de mensen die nog doorgingen met de oefening terwijl we al een pauze hadden.
Zo konden we aan de hand van onze observaties al een aantal belangrijke metaprogramma’s uitleggen.

En de voorbeelden bleven zich aandienen. Van matchen naar mismatchen naar aanleiding van het corrigeren van stukken. “Dan denk ik vooraf dit is een rot stuk en ga alle zinnen 1 voor 1 na kijken wat er niet goed is.” Oh … nu begrepen een aantal anderen in de groep waarom de commentaren van deze hoogleraar zo waren als ze waren. Dus niet persoonlijk bedoeld?!, riep iemand. Natuurlijk niet, maar het moet natuurlijk wel goed zijn wat we opleveren. Over dat criterium was iedereen het wel eens.

Door in kleine groepjes te luisteren naar andermans werkervaringen en over eigen werkervaringen te vertellen gingen de deelnemers op zoek naar criteria en metaprogramma’s die actief waren in een bepaalde samenwerkingscontexten.  Het bruiste van de energie in de zaal. En men was eensgezind over het nut en de waarde van inzicht krijgen in metaprogramma’s .

Wij zagen het als een mooi compliment toen een proactieve, intern gerefereerde deelnemer zei: “Ik kwam vanmiddag vooral voor mezelf en dacht van meerdere collega’s ‘die zitten in mijn allergie’. Wat denk ik daar nu anders over!”

Happy Profiling!

Jennet Burghard

 

0

Over de auteur:

Posting is geen auteur. Dit is iemand van het IEP secretariaat die een artikel in de bibliotheek heeft geplaatst. De auteur is degene die bij het artikel staat aangegegeven. Wilt u ook een artikel in de IEP bibliotheek plaatsen? Stuur dan een mailtje naar mail@iepdoc.nl.

  Artikelen die hiermee samenhangen

Voeg een Commentaar