Invisible man

Artikel: IepMNagelEindverslag Traject-1

Auteur: Mirjam Nagel

Beschrijving: Verslag van een provocatieve therapiesessie

 

 

=========================

 

Traject 1.

Man 51 jaar, zoekt werk. We gaan opzoek naar wat voor een werk hij zou willen gaan doen. Naast provocatie, laat ik cliënt heel veel input leveren, wat vind je leuk, wat maak je mee, in de vorm van een werkmap.

Bijnaam:

Invisible man

Aanmeldingsprobleem:

Wie ben ik, wat kan ik en wat ga ik doen, qua werk. Doel: richting en lijnen voor actie hebben.

Diagnostiek:

Onderliggende angst-diagnostiek. Bang om afgewezen te worden, niet goed genoeg te zijn en voor de teleurstelling, bang dat zijn vrouw bij hem weggaat. Wil er toe doen.

Provocatieve interventies:

  1. Beschrijf non-verbale uitdrukking van de cliënt: als ik jou zo zie zitten dan is het net of je zo veel controle hebt dat je jezelf helemaal verstikt (ik doe mijn armen heel strak om mezelf heen). Cliënt: nou dat klopt eigenlijk wel. Coach: Wat doet het jou dan? Cliënt: denk lang na, bang om niet geaccepteerd/raar gevonden te worden. Maar het gekke is ook ik wil er soms bij horen en soms ook weer niet. Coach: Maar dat is toch prachtig, dan doe je gewoon waar je opdat moment zin in hebt.
  2. Nadeel van de oplossing: Ik zou het niet gaan doen, als jij straks 5 dagen werkt, wordt het een drama thuis, dan moeten er schema’s komen, dan moet je gaan samenwerken met je vrouw, luister, SAMEN dat kunnen jullie helemaal niet, dat wordt alleen maar ruzie. Cliënt: nou wij kunnen heel goed samenwerken. Coach: Ja, nu gaat het prima thuis, omdat het niet moet. Het wordt een bende. Cliënt: interessante observatie. Coach: Ja ik roep ook maar wat, hè? Cliënt: ja…dat begrijp ik. Ik denk dat wij goed kunnen samenwerken. Coach: Waarom ga je dan niet gewoon iets doen wat je niet leuk vind, om gewoon maar iets te doen? Cliënt: ehhh.. ja omdat ik dan denk dat ik dan helemaal niet toe kom om te bedenken waar ik aan toe ben. Coach: Oh wat schattig, hoor je hem zelf? Als ik dus iets ga doen dan ben ik bang dat ik niet toe kom aan datgene wat ik wel wil doen. Hoelang duurt dat traject? Ik zou gewoon zeggen: ik ben geen werkende man ik ben filosoof. Mijn vriendin wilde ook graag een functie, want een functie is wie je bent tegenwoordig, dus nu kan ze als ze hip aan de bar staat met haar hakken aan, aangeven dat ze ook een functie heeft, ze is namelijk nu huismanager! Cliënt: nou dat is ook waar ik last van heb, dat dat in de maatschappij zo wordt gezien. Coach: Wat is dan jouw last? Cliënt: dat ik niet voor vol wordt aangezien, ik doe niks en ben dus niks, ik doe er niet toe. Coach: Dus jij doet er niet toe!
  3. Absurde oplossing: Maar dat klopt toch, jij bent altijd thuis, jij bent de pilaar (referentie naar de intake n.a.v. straatnaam), jij hebt tijd, dus jij kan iedereen helpen. Gat in de markt! Jij doet er niet toe in de werkende maatschappij dus kan je iedereen servicen met ….. Cliënt: ja gat in de markt… druk een paar kaartjes. Coach: Kijk we gaan hier niet de oplossing bedenken, hè! Maar om een oplossing te geven: als je jezelf zal verlenen als ontvanger, zodat als ze je wasmachine komen brengen er iemand is om de deur open te doen, is dat een gat in de markt zeker in deze dure wijk waar wij allemaal moeten werken om hier te kunnen wonen. En komt-ie binnen??? Cliënt: ja die komt wel binnen, ik ga dit niet doen, maar dat er niet toe doen vind ik vervelend. Coach: Oké, dan anders wanneer doe je er niet meer toe. Cliënt: als ik dood ben. Ik zou zeggen ACDA en de Munnik, die kerel die in de krant staat met een overlijdensbericht en vervolgens in Frankrijk lekker doorleeft. Ja, daar denk ik wel eens aan. Cliënt: ik wil er gewoon toe doen. Coach: Nog een stapje verder dan: Ik zat van de week nog te denken, die Piet die zou eigenlijk ergens conciërge moeten worden, dan kan-ie overal helpen en met zijn handen bezig zijn…Hier ergens zit een hip centrum waar van die zzp-ers zitten, kan je pc aansluiten en zo. Dit is niet goed wat ik nu zeg, hè? Cliënt: want? Ik zit me heel raar aan te kijken! Wat doet dit jou als ik dit zeg? Cliënt: nou dit vind ik haast een belediging! Hard werken – dan komt het goed -> dat spoor is niet mijn spoor. Nu loop ik stages om uit te vinden wat ik wel leuk vind. Hallo, stage lopen op je 44 is toch no go! Cliënt: raakt nu geïrriteerd. Wat is nou je angst? Cliënt: om te falen.
  4. Bijnaam: invisible man, eerst komt-ie niet binnen, maar dan ga ik een toneelstukje opvoeren waarbij ik net doe dat ik hem niet zie en als hij wat zegt dan praat ik in mezelf en zeg: hé, ik hoor hem wel maar zie hem niet. Ik hoor hem weer tips en trucs aandragen, wel geven niet nemen. Angst voor afwijzing, om niet te verliezen, ik blijf hem irriteren. Cliënt: lange stilte..
  5. Spiegelen: Wat voelde je nou? Je geeft weer een sociaal wenselijk antwoord, daar kan ik heel veel van leren. Dus weet je, we gaan nu stoelen wisselen en dan ben ik jou en jij bent mij. Cliënt stelt een vraag en ik geef antwoord, dit herhaal ik een aantal keer en telkens met een andere emotie en incongruent tussentijds geeft cliënt mij tips en trucs op hoe ik reageer op zijn vraag. Resultaat cliënt geeft aan dat hij meteen reageert met woorden en ziet in dat hij dingen moet binnen laten komen, komen tot voelen, en daarna reageren. Cliënt: ik doe dingen omdat ik het kan, niet omdat ik het leuk vind, ik wil naar, iets doen wat ik leuk vind, last van vroeger loslaten. TOP…
  6. Provoceer op onderliggende angst: Jij faciliteert om je gezin bij elkaar te houden. Dat is een gave!! Jij bent een Assepoester. Ik ga hem vervolgens vertellen waar hij ook de juiste kleding kan vinden zodat hij er ook echt op lijkt, tevens dat hij op zolder moet gaan wonen, een huis bel moet installeren, met verschillende geluiden, zodat je weet wie er belt, en alle items die de afgelopen weken zijn gepasseerd neem ik zo even met hem door, zo vertel ik hem dat het mij hilarisch lijkt dat als hij thuis komt in die jurk op de motor hoe zijn gezin daar dan van op zou kijken. Voor de buren ook leuk, die kijken dan echt op, joh. Cliënt: ja, die denken dan dat ik helemaal gek ben geworden. Nee joh, die zeggen: kijk de buurman neemt een standpunt in hij is iemand geworden, Assepoester, top! Na een week Assepoester weten we het wel dus dan zou ik overgaan op Sneeuwwitje, ook weer lekker koken, schoonmaken, let op die appel en regel ff een goede prins, wederom ben ik heel benieuwd hoe zijn familie reageert als hij in de glazen kist ligt, och hemeltje, dat effect dat is echt hilarisch.. Je moet wel ff een goede prins zoeken, dat kan met die datingsites. Cliënt: begint verder te praten over een ander sprookje duizend en een nacht… Cliënt gaat weer verder met zijn eigen verhaal, hum.. … duurt ff en dan vertelt de cliënt dat hij bang is om zijn vrouw te verliezen. Cliënt: Ik zit in de wachtkamer, ik hoop, ik beteken niks in dit traject.

Resultaat:

Weer een man zonder emotie, ik heb hem na de intake een nummer van Bløf meegegeven. Hij begint meteen de volgende sessie met aan te geven wat voor een gevoel dat bij hem heeft opgeroepen, en hier gaan we verder. Hij vond het nummer een bepaalde triestheid en dat herkende hij bij zichzelf, hij is niet tevreden met zijn huidige situatie, hij kan er niet van genieten, we komen zo bij het probleem: hij heeft onvrede met zijn situatie, hij kan niet lekker genieten van het huisman zijn. Cliënt geeft aan dat hij na de tweede sessie zich katterig heeft gevoeld. Hij geeft aan dat angst hem weer houdt om in beweging te komen. Heeft afspraken gemaakt ter oriëntatie van werk. De invisible man vindt hij irritant, dus die houden we erin, wel grappig dat hij een motor heeft gekocht na de vorige sessie, ha! Van te voren had hij duidelijk aan gegeven dat hij niet over zijn relatie wilde hebben, daar hadden hij en zij samen al veel therapie in gehad. Uiteindelijk heeft hij aangegeven dat hij momenteel niet aan het werk kan omdat hij bang is dat de boel thuis explodeert. Hij accepteert de situatie nu zoals die is. Het is nu geen probleem het wordt pas een probleem als hij er wel wat aan gaat doen, aldus cliënt. Na een aantal weken mailt hij mij met de tekst dat de muiltjes al minder knellen..

Evaluatie:

Ik moet iets minder snel doorgaan naar het volgende item. Meer de tijd nemen om het binnen te laten komen. Op zoek naar de interne motivator, ik vind…etc..
De sfeer van de sessies waren wat mij goed, het was geven en nemen van beide kanten. Ik had al een tijdje de red-green in mijn hoofd, maar durfde hem nog niet in te zetten. Uiteindelijk wel (congruent, staat niet hierboven beschreven) en dat leidde wel tot een resultaat -> acceptatie. #

About the Author Librarian

Librarian is geen auteur. Het is een adminstratieve dienst die artikelen uit de oude IEP bibliotheek als posts op deze site heeft geplaatst. De datum van het artikel is ongeveer geschat (per jaar).

Leave a Comment: