Casus Janneke Swank: Nieuw leven

Wat ik wil kunnen? Ze moest er even over nadenken. Een frons tussen de wenkbrauwen en de ogen naar rechts boven. Ze was voor het eerst bij me en had aan de telefoon huilend gevraagd of ze alsjeblieft mocht komen want ze werd gek van zichzelf. Dat is lastig maar altijd nog beter dan gek van iets of iemand anders worden, wat soms moeilijker te veranderen is. Annelies is 31 jaar en wil heel graag moeder worden en dat ‘lukt maar niet.’
Ze keek me aan en zei: ‘dat ik niet meer overal zo bang voor ben, dat ik niet overal zo tegenop zie; ik heb echt het gevoel altijd dat alles elk moment mis kan gaan.’

Altijd – alles – elk moment – het zou een mooie metamodeloefening kunnen zijn en toch wilde ik eerst weg van het ‘weg van’ naar ‘naartoe’.
‘Als je niet overal zo bang voor bent en niet overal tegenop ziet en dat gevoel niet meer hebt dat alles elk moment mis kan gaan, wat heb je dan wel?’
Weer even de frons en de blik naar rechts boven. ‘Dan ben ik rustig, dan zijn die paniekgevoelens weg.’
Het vermijden bij angstklachten is hardnekkig en een puur natuurlijke reactie.

‘En wat wil je daarvoor kunnen om rustig te zijn?’
‘Anders kunnen denken.’
‘Anders kunnen denken, ja, hoe ga je dan denken?’
‘Dat ik het kan, dat het niet mis gaat, dat ik niet bang hoef te zijn.’
‘Ja, mooi, je zegt het nu, dus je kan het ook denken toch en heb je dat niet eerder gedaan?’
Ze grinnikte een beetje, ‘Ja, heel vaak.’
‘Dus blijkbaar werkt dat niet zo goed?’
Ze schudde haar hoofd en er kwam een traan.

Na de roze olifant was het tijd om te onderzoeken wat de doeltoestand en de huidige toestand waren op de bekende NLP-manier.
Wat de hindernis was? Een angstgevoel.
Ik vertelde haar over delen en de positieve intenties en ze wilde wel meer weten van het deel dat voor angst zorgde. En weer kwam de overtuiging boven: ‘elk moment kan het mis gaan.’
Nadat ze het deel had bedankt voor de duidelijke boodschap vroeg ik waar ze dat op baseerde.
Ze had genoeg voorbeelden. Ouders gescheiden toen ze drie was, moeder depressief, jeugdreuma gekregen net voordat ze naar de middelbare school ging, een keer gezakt voor het eindexamen en zo had ze er nog meer.
‘En wat is er wel goed gegaan?’ ‘Mijn huwelijk, mijn baan, ons nieuwe huis, leuke buren, tja, maar toch, die paniek, het slaat eigenlijk nergens op want het gaat allemaal goed, nou ja, behalve dan zwanger worden.’

Ik vroeg of ze het verschil wist tussen een overtuiging en een feit en dat begreep ze al snel. We oefenden nog wat met feiten en conclusies en andere conclusies en toen zei ze dat ze wel heel graag een andere conclusie wilde voor haar feiten. ‘Dat alles wel goed komt’ stelde ze voor.
‘We zullen zien,’ zei ik want ik vond dat ze een reimprint wel verdiende. Ze was vooral blij met de vraag naar de voordelen van de overtuiging: doorzettingsvermogen, er niet met de pet naar gooien – wat wel: het beste uit mezelf halen.
De nieuwe overtuiging werd: als er iets misgaat is er altijd hulp en dat is goed. Dit klopte voor haar gevoel helemaal. Beter dan de ‘bedachte overtuiging’ dat het altijd wel goed komt.

Ze kwam nog een keer terug voor adem- en ontspanningsoefeningen, die zo behulpzaam kunnen zijn voor mensen met een paniekstoornis.
Er kwam een stralende Annelies binnen en het was nog maar pril maar ze was zwanger en….niet bang dat het mis zou gaan, ‘nou ja, wel een beetje maar dat is toch menselijk hè’, zei ze.

Nieuw leven. Het paste bij mijn eigen gevoel dat steeds sterker wordt: nieuw leven. Bij de laatste controle zei de oncoloog dat mijn bloed er goed uitzag en dat ik nu pas over een half jaar een scan en een renogram moet laten maken en, vroeg ze: raakt alles wat u meemaakte wat op de achtergrond? Dat klopt wel een beetje.
En mijn huis is gerenoveerd en ik trek al een paar maanden rond met Tourtje, mijn caravan tot het herfst wordt en ik ga stoppen met mijn praktijk en ………..met deze stukjes in de Eekhoorn.
En als de zomer dan voorbij is?
Dan komt er wel weer wat nieuws, dat is mijn overtuiging en die wil ik houden.

Lieve lezers: dank voor jullie reacties en ik wens jullie een goed (NLP)-leven, en wellicht wil je mijn motto overnemen: trouw zijn aan het elfde gebod.
(‘Gij zult genieten’).

Janneke Swank

About the Author Janneke Swank

Janneke overleed op 7 november 2017. --- Met haar verloren wij een bevlogen NLP-collega en vriendin. --- Zij paste NLP toe in haar coachingspraktijk, op een zuivere, betrokken wijze. Ze was tot 1984 werkzaam als fysiotherapeut. Haar interesse ging toen al meer en meer uit naar de ‘mens achter de klacht’. --- Opleidingen: psychosomatsische fysiotherapie, NLP-practitioner en -master bij het IEP, certificaat NLP-trainer, certificaat Health Practitioner NLP en Destination therapist. ---Voerde jarenlang praktijk onder de naam ‘Mind the Body’ waar patiënten met psychosomatische klachten dankbaar gebruik van maakten. --- Gaf trainingen NLP bij het IEP en aan collega-therapeuten en bij de SETH.

Leave a Comment: