Menu

De NLP-cowboy

Meesterlijke Cowboy

Stel je voor dat je een sombrero op je hoofd hebt. En ook al heb je er geen op je hoofd, voor ons NLP-ers is het aanpassen van een paar submodaliteiten zo gedaan en zie daar: een sombrero.

 

En stel je eens voor dat je op een paard door het wilde westen hobbelt. De sombrero op je hoofd hobbelt rustig mee. De zon schijnt en je hebt net na een lange jacht voor de zoveelste keer de Miltons achter de tralies gekregen of nee, de Daltons, ehh of toch de Miltons? Nou ja, kies maar. Werkte je er eerder naar toe om ze te vangen, nu ben je blij dat je er weer van weg kunt gaan. Tevreden en voldaan heb je de reis weer vervolgd. Om er dan nu achter te komen dat de kaart die je hebt, niet bepaald overeenkomt met het gebied waarin je je bevindt. Wat ben je toch eigenlijk een waardeloze cowboy, denk je bij jezelf, je kunt niet eens de weg in het wilde westen vinden. Het enige waar je goed in bent, is verdwalen. Je voldoet niet als cowboy.

 

Gelukkig zie je in de verte de contouren van een stadje. En als je dichterbij komt zie je dat het zo’n echt stadje is uit het wilde westen. Je hoort het geluid van een mondharmonica in de verte en je voelt de spanning in en om het stadje hangen. Een prikkelende geur van kruitdamp vult je neus.

 

Eenmaal bij het stadje aangekomen zie je dat het de naam Conviction Town draagt. In het Nederlands zouden we zeggen Overtuiging Stad, maar dat bekt niet lekker, zeker niet in dit verhaal. Je stapt met je paard de hoofdstraat in, die zich als een levenslijn door de stad heen snijdt. Goed om je heen kijkend en nog steeds met het gevoel een waardeloze cowboy te zijn, stap je door. Op een gegeven moment zie je op een veranda een aantal belangrijke anderen bij elkaar zitten. Je begroet ze en merkt dat ze je allemaal met een positieve intentie aankijken. Dat is iets wat je wel kunt waarderen en met een lichter gemoed hobbel je verder.

 

Je neemt waar aan de huizen om je heen dat je in de buurt van het hart van de stad komt. Sommige huizen dragen bijzondere namen: zo is er een ‘Remodel Ranch’, ‘Reïmprint Saloon’ en een ‘Reframe Bank’. Op een gegeven moment zie je zelfs een museum, waar op de gevel te lezen valt dat hier allemaal oude ‘beliefs’ ten toon gesteld worden, whatever that may be. Kijk je naar de overkant van de straat dan zie je daar een bar met de toepasselijke naam ‘Hoefijzer’. Je besluit om af te stijgen van je paard en maakt hem vast bij de drinkbak. Op het moment dat je de karakteristieke klapdeurtjes doorgaat, begin je langzaam te geloven dat verdwalen toch niet zo slecht is. En eenmaal met een goed glas bier in je hand weet je het zeker: wat anderen misschien verdwalen noemen, daar zou je ook heel anders tegenaan kunnen kijken. Is het eigenlijk niet gewoon ontdekken van nieuwe dingen?

 

Terwijl je daar zo aan de bar zit, zie je dat er een tafeltje verderop een aantal cowboys met elkaar in gesprek zijn. Ze lijken in een andere taal te spreken al versta je wel de woorden. Op het moment dat je de bar weer verlaat, roepen ze je achterna: Merk maar hoe je aan het veranderen bent! Kies maar wat het beste bij jou past!

 

Verwonderd stap je weer je op je paard en je merkt inderdaad dat je aan het veranderen bent. Kwam je dit stadje binnen als een waardeloze cowboy, nu geloof je toch echt dat je wat bijdraagt. Je voldoet zeker wel als cowboy! Zo in gedachten verzonken verlaat je Conviction Town en als je opkijkt zie je de weg die zich al slingerend over de prairie voor je uitstrekt. Je merkt dat je deze onbekende weg met vertrouwen kunt gaan volgen, de zon tegemoet. En terwijl de warmte van de zon je nieuwe gevoel van vertrouwen versterkt denk je bij jezelf:

 

Wat ben ik toch eigenlijk een Lucky Luke.

 

The End

 

Jonathan Dieleman

 

About the Author Librarian

Librarian is geen auteur. Het is een adminstratieve dienst die artikelen uit de oude IEP bibliotheek als posts op deze site heeft geplaatst. De datum van het artikel is ongeveer geschat (per jaar).

Leave a Comment: