Menu 

Geef je coachingswerk een 'Mental Space'-boost! 

Als je al ervaringsgericht werkt, bijvoorbeeld met NLP, dan werk je in feite al met mental space, alleen noem je het niet zo.  Het 'ruimtelijk sorteren'  is een van de sterke punten van NLP.

Met deze training geef je bekende technieken meer diepgang en effect, door systematisch gebruik te maken van de innerlijke ruimte.

'Exploring the treasures and pitfalls of inner space'

"Ga in gedachten eens even helemaal terug naar..." Hoe vaak heb je dat al gezegd? Wanneer je dat doet, werk je met mental space, je vraagt de ander om een beweging te maken van het heden naar het verleden. In zijn beleving zijn dat lokaties. In jouw beleving ook.

In NLP en andere ervaringsgerichte methoden is de innerlijke ruimte als het ware het canvas waar we op werken. In deze training onderzoek je de eigenschappen van dat doek waar je op schildert. Hoe zit de beleving van de innerlijke ruimte in elkaar? En hoe kun je daar productief gebruik van maken? Je leert niet zozeer nieuwe technieken. Je gaat op een nieuwe manier kijken naar de technieken die je al gebruikt. Je doet wat je al deed, maar dan beter, sneller, effectiever, krachtiger. Je blijft helemaal up-to-date als coach. Je wordt scherper en deskundiger in je werk en je krijgt (nog) betere resultaten.

  • Inhoud
  • programma
  • data, lokatie, kosten. e.d.
  • Trainer
  • een voorbeeld

Concentratieproblemen

Lucas Derks geeft een gevalsbeschrijving van mental space werk. 

"Het zoontje van een cliënt was ontvoerd door zijn vader. De klacht van dit jongetje was, dat hij zich niet kon concentreren op school.

Wij ontdekten dat zijn tijdlijn naar achteren liep, maar die ontvoering zat daarvóór. Een collega van mij, Wolfgang Walker, had ontdekt dat psychiatrische patiënten vaak een onderbroken of discontinue tijdsstructuur in hun hoofd hebben, veroorzaakt door een trauma. Het is soms zo, dat ze het trauma dichtbij zich hebben, terwijl de gebeurtenis wat betreft het moment waarop die heeft plaatsgevonden veel verder weg zou moeten zijn. Ze houden het trauma dus te dichtbij. Daar had die jongen ook last van. Toen we dat begrepen hebben wij het letterlijk een andere plek gegeven, waar het hoorde, en de eventuele bezwaren - wat ertegen was om het daar te plaatsen - verwerkt. Toen de jongen tevreden was met die nieuwe plek voor zijn trauma, was zijn concentratieprobleem ook opgelost".