Menu

Ruzie op Facebook

Ik werk al meer dan 15 jaar met veel plezier binnen het onderwijs. Iets waar ik als puber altijd van had gehoopt er nooit in terecht te komen, omdat mijn ouders allebei leerkracht zijn. Ik heb nog eerst getracht om met een rechtenstudie een topadvocaat te worden, om vervolgens via de Toneelschool te ontdekken dat ik het fantastisch vind om me te verplaatsen in een ander, om er toch later achter te komen dat het onderwijs stiekem best leuk is!
De combinatie van mijn studies heeft geresulteerd in het volgende: een advocaat van de duivel, de gespeelde onschuld, de provocatief coach en trainer voor onder andere directeuren, docenten en kinderen ( en voor een ieder ander die het aandurft…).
Mijn grootste drijfveren zijn verbinden, motiveren en relativeren met als doel het welbevinden van een ieder om mij heen te vergroten.
In mijn column wil ik jullie een kijkje geven in mijn werk als provocatief coach. Ik zeg je er wel bij dat je alles, wat ik schrijf, in alle ernst moet nemen en vooral niet moet lachen, want het coachen van mensen is voor mij een bloedserieuze kwestie.

Twee boze pre-puberende meiden uit groep 8 zitten tegenover mij in mijn kantoor, een meter uit elkaar. Door hun docent bij mij gezet omdat het hem teveel werd….
“Zo”, zeg ik, “en waarom zijn jullie hier”?
“Ja, omdat we ruzie hebben gemaakt op Facebook”, zegt Lieke verongelijkt.
“En jij moet ons nu helpen”.
Ik kijk ze verbaasd aan en zet grote ogen op.
“Okay okay, dus jullie hebben ruzie en ik mag het oplossen”? Vraag ik enigszins met een zenuwachtige stem.
“Ja”, zeggen ze beiden chagrijnig en vooruitkijkend met blikken die kunnen doden.

Licht ongemakkelijk, schuifelend op mijn stoel, kijk ik ze strak aan. “Facebook ruzie….wat erg…daar weet ik eerlijk gezegd helemaal niets van….en jullie komen echt bij mij om het op te lossen?”
“Jaha”, zeggen ze nog een keer, maar dan nog chagrijniger en nog geïrriteerder.
Ik haal hard hoorbaar adem en laat ze zien dat ik me nu toch echt wat ongemakkelijk begin te voelen.
“O meiden, ik merk dat ik nu toch wel een beetje nerveus word. Jullie hebben Facebook ruzie en ik moet het oplossen…..sssttt….laat me even denken”.
Ze kijken elkaar aan en ik zie vraagtekens in hun ogen.
Fijn, denk ik stiekem, dit gaat de goede kant op. Speel nog wat dommer…

Ik schuifel heen en weer op mijn stoel en ondertussen praat ik hardop tegen mezelf over de Facebook ruzie en dat ik het niet weet. Weer kijken ze elkaar aan.
Ik vraag ze of ze dat niet willen doen, want ik ben bijna bij een oplossing en dan ik het nu echt niet fijn vind dat ze al oogcontact maken.
Ik merk dat ze de situatie met mij steeds vreemder vinden, want ze beginnen een beetje te lachen en zoeken elkaars ogen.

“Facebook ruzie, okay, dus jullie schelden elkaar helemaal verrot op Facebook…toch?
Een instemmend: “Ja”.
“Okay, okay, ik denk dat ik het heb”, zeg ik, nadat ik een tijdje ontzettend overdreven heb laten zien dat ik aan het nadenken ben.
“Jullie schelden elkaar uit op Facebook, maar als er geen Facebook was deden jullie het in elkaars gezicht, toch”?
Hard knikkend: “Ja”.
“Dus dan is het niet perse een Facebook ruzie, maar kun je het ook eigenlijk een gewone ruzie noemen…..toch”?
“Ja, eigenlijk wel”, zeggen ze na eerst goedkeuring bij elkaar te zoeken.

Ik zucht enorm blij van opluchting. Stiekem merk ik dat mijn aanpak begint te werken. De meiden zo afleiden en in verwarring brengen dat ze uit hun boze emotie komen en ze elkaar in hun verwarring nodig hebben om mij, die vreemde rare juf Bregje, te begrijpen.
“Gelukkig, dus het is een gewone meiden ruzie….daar weet ik wel raad mee, denk ik…even wachten”.
Ik hou mijn handen bij mijn hoofd en vraag of ze even stil willen zijn, omdat ik me moet concentreren.
De meiden kijken elkaar vragend aan en beginnen te grinniken.
“Oh nee zeg ik…nog niet lachen…ik heb nog geen oplossing”!
De meiden gaan hierop harder lachen.
En zeggen :”Jij bent echt heel gek en raar!”
“Ik”, vraag ik verongelijkt, “Ik raar? Jullie komen bij mij, omdat jullie ruzie hebben en nu zijn jullie hier samen aan het lachen? Ik ben hier heel serieus aan jullie probleem aan het werken en jullie nemen mij niet serieus!”
“Ja sorry hoor, zeggen ze, “maar jij doet ook zo grappig”!

Ik vraag ze, al mee lachend, waar de ruzie nou precies over ging.
Eerst vertelt de een en vervolgens de ander. Het ging over kleren en het ruilen ervan en het niet willen teruggeven.
“O”, zeg ik, “had dat meteen gezegd. Dat had ik ook altijd met mijn vriendinnen. Dat is echt zo’n meidending”.
Ik vraag ze heel serieus of ze wel weer echt vriendinnen willen worden of dat ze liever elkaar willen blijven uitschelden voor van alles en nog wat. Ik vertel ze daarbij dat ik dan nog wel een paar hele goede tips heb voor een knallende ruzie, omdat ik dat vroeger ook vaak deed en dat ik ook nog wel ideeën heb over hoe je je ouders helemaal gek kunt krijgen.
Ze kijken elkaar aan en schudden en roepen heel hard lachend “nee, alsof ik zojuist een heel gek voorstel deed.

“En nu”, vraag ik “niet aan andere kinderen zeggen hoor, dat ik het ook niet wist!”
“We gaan terug naar de klas”, zeggen ze in koor. “En we vertellen aan iedereen dat jij een heel gek mens bent!” Ik geef ze nog een knipoog en ik krijg van beide meiden nog een welgemeende knuffel.
Ze blijven lachen en samen lopen ze giebelend weg, napratend over wat ze toch net is overkomen…..

Bregje Bullens
Coach, trainer en Provocatief Coach Level twee
bregje@lolcoaching.nl

Bregje heeft ruime ervaring als (drama)docent, coach en trainer binnen het onderwijs.
Naast het werken voor een organisatie voor algemeen toegankelijk primair onderwijs in ’s-Hertogenbosch is zij eigenaar van LoLcoaching. Een bedrijf dat zich richt op het bieden van provocatieve training en coaching in het onderwijs. Bregje heeft zich daarnaast gespecialiseerd in het toepassen van provocatieve technieken in de begeleiding van kinderen en studenten.

About the Author Posting

Posting is geen auteur. Dit is iemand van IEP Support, die een artikel van de auteur aangeleverd heeft gekregen en in de IEP bibliotheek (Blog) heeft geplaatst. De auteur is degene die bij het artikel staat aangegegeven.

Leave a Comment: