Provocatieve sessie – De gekrenkte Messias

Verslag van provocatieve sessie door Erik J. Dekker, duo-coaching met Yoni

Bijnaam
De machtige machteloze.

Aanmeldingsprobleem
De coaching praktijk loopt niet goed genoeg/ iets houdt me tegen

Diagnostiek:
De problemen die de cliënt ervaart plaatst ze buiten eigen controle

Provocatieve interventies:

1. Eerste indruk: Zo’n lieve vrouw, zo’n gever, die is geboren voor het geluk. Echt een zachte kracht.

2. Wat is nou het probleem: De kinderpraktijk die ze heeft loopt niet goed. Heerlijk natuurlijk. Beetje tijd voor jezelf en onder het mom van een eigen praktijk toch niet werkloos zijn. Tijd dus om te genieten. De praktijk is aan huis dus prima. We snappen steeds maar niet wat er aan de hand is. Dan komt Gerda met de oorzaak van het probleem: haar man Kees rookt. Mensen moeten dus door de rook naar boven en dat is gewoon niet prettig, daarbij hebben ze ook nog een over enthousiaste pup.
Gerda is door onze aanpak nu al duidelijk danig in de war gebracht. In het eerste deel neemt ze af en toe al even een pauze door water te gaan halen, nog eens een koekje aan te bieden en benoemt ook vaak: ik snap het allemaal niet helemaal. We geven tussenpozen en kijken/ checken hoe het met de warmte/ humor/ uitdaging balans zit.

3. Doe het nog wat meer: We constateren dat Gerda het goed geregeld heeft: mensen die bij haar in coaching willen moeten eerst een soort parcours afleggen. Sowieso staat er geen bord of iets in de tuin dus de eerste queeste wordt het vinden van Gerda en dan moeten ze het rookgordijn van Kees zien door te komen. Misschien zou Kees nog meer moeten roken? Het zou in ieder geval de test wat beter maken. Er zouden boobytraps toegevoegd kunnen worden. Wie is het waard/ heeft het karakter om door Gerda gecoacht te worden? Daarbij heeft ze nog een hondsdolle hond die je moeten overwinnen. Coaching bij Gerda betekent echt een soort computer spel waarbij je allerlei halsbrekende toeren moet uithalen om de eindbaas überhaupt te bereiken. Je moet een gesprek met Gerda verdienen. Gelukkig maar. Natuurlijke selectie noemen we dat.
Nadelen van het bereiken van het doel: Het zou behoorlijk rampzalig zijn als de praktijk zou lopen zoals het hoort. De buurt zou bijvoorbeeld volledig ontregeld zijn. Eftelingachtige taferelen als het gaat om parkeren en rijen. Een soort zwarte markt van Beverwijk waar het tot aan de snelweg vast staat. En erger nog: kinderen zouden helemaal in balans zijn. Er zou een onherstelbare kloof ontstaan tussen de verlichte kinderen en de barbaarse onbezielde ouders en volwassen. En als we even verder kijken, op de langere termijn: We zouden volwassenen krijgen die volledig in basis zijn. Dat maakt de wereld tot een heel ingewikkelde plek. Conflicten zijn er niet, geen enkele spanning hangt in de lucht en alles is peis en vree. Van gekkigheid zouden we allemaal niet meer weten wat we met onszelf aan zouden moeten.
Gerda associeert soms een beetje mee met de scenario’s die we schetsen, voelt de waanzin ervan en lijkt op een bepaald moment iedere keer mentaal om te schakelen naar: maar wat betekent dat dan: welke conclusie kan ik daar uit trekken en wat betekent dat dan in de praktijk?

4. Kernspeurder: de groei van de praktijk is dus nauwelijks een probleem te noemen. Op dus naar het volgende. Ietwat beteuterd over de aanpak vertelt Gerda dat ze mensen nogal eens snel veroordeelt en zich bemoeit met dingen waar ze zich niet mee moet bemoeien. Als voorbeeld geeft ze de verzorgers van het verzorgingstehuis van haar vader. Ze heeft weleens commentaar op hun aanpak. Ze zit daar ook in de bewonersraad, maar raakt misschien wel iets teveel betrokken. ‘Simpel, met jouw kunde en inzicht kun je niet anders. Het is niet leuk, maar iemand moet het doen. Jij bent degene met deze gave, de gave van zien wat de juiste weg is, dit is je lot. Soms kom je in situaties met frictie, maar het is allemaal voor het grotere goed.’ Volgende probleem graag en nu een echte.
Nummer drie is: ouders zijn ondankbaar over de behandeling van hun kind. Het kind heeft door dat er in de sessie een hoop gebeurd is, Gerda heeft het door, maar ouders zien het niet. En dan reageren ze teleurgesteld naar Gerda over het resultaat.
Terugkerend thema is dat ‘miskend’ worden. Niet gezien worden voor de kwaliteit die er is.

5. Provocatie op de onderliggende angst: Als Gerda de kinderen niet redt, dan doet niemand het. Er is een hoop slechts in de wereld en het is aan haar om het ten goede te keren. Nu komen we ook met Jomanda beelden (misschien een blauwe jurk). De messias.

Sessie 2
In de reflectie op de eerste sessie geeft Gerda aan dat met name het thema met ouders bij haar is binnen gekomen. Ook omdat ze zelf geen kinderen heeft. Dit is ook waar we de volgende sessie meteen op door gaan.

6. Geef een zwart/wit keuze: Ouders zijn onkundig en een obstakel in het bereiken van kinderen. Kinderen en Gerda hebben de potentie om echt te groeien. Er is dus een belangrijke keuze te maken: ‘of je moordt alle ouders uit, of je liegt ze voor.’ Gerda ziet in eerste instantie wel dat ouders echt een oprecht obstakel zijn in haar missie. We zeggen ook dat het maar goed is dat Gerda zelf geen kinderen heeft gehad, omdat ze al haar talent en gave dan maar aan een heel bepekt aantal kinderen zou schenken. Nu hebben meer kinderen toegang tot haar. Heel goed en belangrijk dus.

7. Provocatie in de relatie: Yoni en ik worden twee kampen: ik met Gerda: de kinderloze die kinderen snappen (ik coach ook kinderen) en de mensen die ze niet snappen en ouders worden. Wij, de kinderlozen, moeten met leden ogen toezien hoe ouders het helemaal verpesten. Yoni wordt een aantal keer behoorlijk op haar plek gezet en wij kunnen wentelen in slachtofferschap dat wij het allemaal zoveel beter hadden gekund.

8. Overdrijf het effect dat de cliënt op andere heeft: Ouders zijn dus per definitie onkundig. Extra ingewikkeld dus dat Gerda bestaat. Haar natuurlijke flair maakt dat ouders verbleken en op zijn minst grauw afsteken bij Gerda. Met de aanwezigheid van Gerda worden dus alle ouders gedevalueerd (hetzelfde geldt voor de medewerkers in het verzorgingstehuis van haar vader). Ze zal dus ondergronds te werk moeten gaan. Om de ouders heen werken, effect moeten verstoppen en een stille revolutie moeten beginnen.

Resultaat
De reactie van Gerda hierop is dat ze het eigenlijk heel bizar vindt dat ze zo lang de ouders inderdaad als obstakel heeft gezien en dat dit niet reëel is als je een kind wilt helpen. Ze vertelt dat de conclusie voor haar is dat acceptatie van ouders een belangrijk nieuw uitgangspunt is. Ze geeft aan geprikkeld te zijn om op zoek te gaan naar een vorm van kinderen coachen waarbij ouders ook een rol hebben.

Evaluatie
Het was heel leuk om duo provocatieve coaching te doen. Ik vind Yoni sowieso als coach heel goed. Ze is scherp, confronterend, empathisch en bezit een idiote portie optimisme als het gaat over het leven in het algemeen en de vermogens van mensen. Zeker toen het ging als zo’n (in mijn ogen) groot thema als kinderloosheid, vind ik eigenlijk nog best spannend om aan te snijden. Maar Yoni pakt dit dan heel vanzelfsprekend op. Verder was het interessant om, zo met zijn tweeën, en in het gesprek te zitten en als de ander bezig is, even toe te kijken en te reflecteren.
Ik vond het interessant wat er allemaal naar boven kwam in de sessie. Gerda is gewoon als je haar ziet een heel lief, zacht iemand. Ik denk echt dat bij congruentie coaching niet zoveel naar voren was gekomen.

Erik J. Dekker
erik@kernlab.nl

About the Author Posting

Posting is geen auteur. Dit is iemand van IEP Support, die een artikel van de auteur aangeleverd heeft gekregen en in de IEP bibliotheek (Blog) heeft geplaatst. De auteur is degene die bij het artikel staat aangegegeven.

Leave a Comment: