Verslag provocatieve sessie: De grens bereikt!

Klant: Vrouw, 39 jaar met eigen zorgbedrijfje, getrouwd en 3 kinderen

Aanmeldingsprobleem:
“Ik heb mijn dingen best voor elkaar, maar het is nooit goed genoeg, dat zeg ik tegen mezelf. Elke dag is er wel iets waar ik mee worstel om “Nee” te durven zeggen, om grenzen te durven stellen, dat voelt voor mij heel zwaar.”

Bijnaam: De Goeroe van “Gorkum”

Diagnostiek: Altijd aardig gevonden willen worden. Bang voor afwijzing, zichzelf aanpassen aan (onuitgesproken) verwachtingen van anderen.  Vandaaruit “zorgend” zijn. Wil graag alles in harmonie oplossen.

Provocatieve interventies:

Eerste indruk: Coach benoemd uitgebreid de eerste indruk die hij heeft van de klant. “Sterke vrouw, kan nooit veel problemen hebben”. Klant rapporteert dat zij al tijdens de formulering van haar probleem het gevoel heeft dat ze haar probleem wat “zwaarder” moet maken. Zij zegt: “Het hoeft niet ernstig te zijn om ergens last van te hebben”

Mis-interpreteren van wat de klant zegt: Klant: “Dat zeg ik tegen mezelf, dat het nooit goed genoeg is” Coach: ‘O en wie zegt dat dan? Je man? Nou, dan is  echtscheiding natuurlijk een optie. Of als je collega’s  dat zeggen, dan kun je altijd nog ontslag nemen, of nee, beter, hen ontslaan. Of zeggen je kinderen dat, dan kun je ze vast aanbieden ter adoptie. En je, ouwe moeder, die laat je gewoon….Nou ja…! Nee als al die anderen dat zeggen, daar kun je gemakkelijk een oplossing voor vinden.” Klant: “Nee, dat zeg ik zélf.  Coach: “nog gemakkelijker: je hebt last van een stemmetje in mijn hoofd; geeft niks meid, daar zitten de inrichtingen vol mee. Daar zijn ook gewoon leuke pilletjes voor. Zo moeilijk is dat niet, heb je geen gewichtiger zaken voor me?”

Voordelen van het probleem benoemen: Voor de klant zelf: Coach: “Geweldig toch als je steeds terugkijkt en je weet dat het nog beter kan. Dat is een soort eeuwig durende scholing. Wie kan er dus kwaliteit leveren zoals jij dat doet?” Klant: “ehhh…?” Coach: (net te weinig ruimte latend) “Zie je wel, je kent niemand..! luister, vrouwen worden gemiddeld 86 jaar en jij, je bent nog niet eens op de helft. Je bent dus ook nog niet eens op de helft van wat je allemaal kunt weten als je 86 bent als je zo doorgaat, geweldig wat je nog allemaal kunt leren. Jij hebt echt alles mee om excellent te worden!” Klant: “Maar dat wil ik niet, ik wil gewoon zijn”
Coach: “kijk je hebt alle kansen en wat doe jij? Jij kiest voor de middelmaat…” Klant: ”Nee, nee, ik wil geen middelmaat, ik wil wél goed zijn”.

Absurde oplossingen voorstellen:  Klant: ik hoef niet op te vallen, maar ik wil ook niet “gewoon” middelmaat zijn. Coach: “Weet je wat een goed idee is: je ontwikkelt gewoon twee persoonlijkheden. De ene waarbij je, in je werk bijvoorbeeld echt boven de middelmaat uitsteekt (Coach noemt voorbeelden) en een andere waarbij je, thuis bijvoorbeeld gewoon “gewoon” gaat zitten zijn. (voorbeelden)

Nalaten structuur aan te brengen: Coach gaat in deze fase steeds in op kleine details waarop bij de klant verwarring ontstaat. Coach geeft de klant de schuld dat die steeds van onderwerp veranderd. Coach: “ je verandert gewoon je vraag weer…!” (4X). Klant: verdedigt zich meermalen, keert na aanvankelijke aarzeling terug naar de kern van haar onderwerp en verdedigt haar probleem: ”Nee, nee, ik wil echt grenzen stellen. Voor mij is dat best wel zwaar. Er komen dingen uit voort waar ik last van heb, thuis en op mijn werk en in de relatie met bijv. mijn ouders.”

Provoceer op onderliggende angst: Coach; schuldgevoel opnieuw uitdiepen klant kiest voor zichzelf, zelf beter voelen. Klant; Ik ga dat doen gewoon doen X3 want eigenlijk volslagen belachelijk waarom ik dat niet zou doen. Gaat mij allen maar wat opleveren. Ik ga het risico nemen dat anderen mij dan niet aardig vinden. Coach uitvergroten: Dan ben je dus straks iedereen kwijt, hoewel je wel de vreugde van iedere coach bent, ik amuseer mij kostelijk met jou.

Geef de klant opdracht zijn probleem uit te voeren (misschien heet dat anders of verzin ik dit zelf)  Klant: “Ik ben degene die steeds het hardste aan het werk is, steeds voor anderen zorgen. Coach; Ik heb wel een droge mond, doe nog eens een bak thee voor mij.”  Klant: staat op om thee te schenken en bedenkt zich. “Nee, dat doe ik niet.” Verontschuldigt  zich, wil het best doen, zegt ze maar doet het toch niet; “Ik ga tenslotte toch mijn grenzen stellen..! Coach:” Ik zal het uitleggen; de wereld is verdeeld in theedrinkers en thee-halers. En jij bent bij uitstek een theehaler.” Klant: steeds sterker: “Nee, ik doe het niet.” Coach: vergroot uit wat er voor vreselijks kan gebeuren op familiale, regionale, provinciale en wereldschaal als de klant grenzen gaat stellen

Resultaat:  De klant zegt in de eerste 10 minuten al dat ze afgeleid wordt door mijn vragen en zich afvraagt waar ze zich eigenlijk druk over maakt. Spreekt tijdens de eerste sessie over honderden inzichten die opeens komen…! Verdedigt eigen probleem steeds sterker, weigert opdrachten uit te voeren en blijft sterk op haar eigen lijn.

Uit de reflectie van de klant: “Elke keer als de coach mijn woorden in twijfel trok voelde ik mij sterker worden. Ik bleef bij mijn verhaal en wilde de coach overtuigen hoe goed iets gelukt was. (…) ik merkte wel dat ik graag mijn successen wilde vertellen en dat ik daar weinig ruimte voor kreeg. Dit gaf mij soms een gevoel van irritatie, waardoor ik merkte dat ik bleef herhalen dat ik trots was op mezelf. Door dit te doen leek ik nog meer in mezelf te gaan geloven en kracht te voelen: het gevoel dat “ik bepaal” nam toe.”

Eigen reflectie:
Voor een eerste echte coaching (na voornamelijk oefenen) was  ik tevreden over mijn eigen rol hierin. Tevreden over de chaos die ik gecreëerd heb in de begin fase, waarin de klant steeds zelf terug gaat naar de vraag die zij moet herhalen/verdedigen.
Thee halen als opdracht en daarna als metafoor gebruikt voor wat er in de sessie gebeurde, steeds de vergelijkingen met thee gemaakt (monothematisch of zeg ik “terugkerend thema”…?) Had gedurende deze twee sessie wat meer “structuur in het gebrek aan structuur” kunnen aanbrengen. Veel gewerkt op wat me op die momenten te binnen schiet. Steeds te veel mogelijkheden om te benutten gezien. De juiste mogelijkheid leren kiezen is iets wat door ervaring nog meer moet groeien.
Mijn beschrijving kan meer “to the point”

Willem Braamse
wim-braamse@vraagkracht.nl
www.vraagkracht.nl

 

About the Author Posting

Posting is geen auteur. Dit is iemand van IEP Support, die een artikel van de auteur aangeleverd heeft gekregen en in de IEP bibliotheek (Blog) heeft geplaatst. De auteur is degene die bij het artikel staat aangegegeven.

Leave a Comment: