Menu

Vliegensvlug een diepe focus bereiken en in beperkte tijd een taak volbrengen

Yvette Goltstein


Waarom heb ik dit gemodelleerd?

Ik was als kind altijd een ontzettende dromer die zich slecht kon concentreren en die snel was afgeleid. Behalve wanneer ik een mooi boek las; als ik er eenmaal helemaal in zat, dan kon ik niet meer stoppen en las ik regelmatig hele nachten door om een boek in één keer uit te krijgen. Op de middelbare school en op de universiteit (en eerlijk gezegd ook nog in de eerste jaren van mijn werkzame leven) kwam ik vaak in de problemen doordat ik me niet kon focussen, uitstelde of te perfectionistisch was, waardoor ik veel te lang over dingen deed. Pas op het allerlaatste moment, als de deadline eigenlijk al niet meer haalbaar was, werkte ik dan onafgebroken avonden en hele nachten door om e.e.a. toch nog voor elkaar te krijgen (en dat lukte wonder boven wonder vrijwel altijd). Toch brak dit me uiteindelijk op: ik raakte in 2005 flink overspannen. Ik ben toen hard aan mezelf gaan werken maar had mijn les kennelijk nog steeds niet helemaal geleerd want zat in 2016 opnieuw tegen een burn-out aan. Toen pas zijn er een aantal kwartjes voorgoed gevallen.


Ik kan me tegenwoordig prima concentreren, heel gefocust werken, en mijn werk daarna ook loslaten zodra ik van kantoor vertrek. Maar er zijn een aantal randvoorwaarden voor nodig om in die focus te komen; ik moet rust en ruimte om me heen hebben, en tijd. Tijd om er langzaam in te komen en om zoveel ‘ruimte’ te voelen dat ik niet dusdanig zenuwachtig en gestrest raak dat ik niet meer kan denken. Waar ik in het bijzonder nog veel moeite mee heb, is om in die focus te komen op het moment dat het tijdsbestek waarin ik iets moet doen/opleveren erg krap is. Bijvoorbeeld als ik op een dag meerdere overleggen heb, met daartussen steeds maar een uur of half uur werktijd. Vooral wanneer ik iets belangrijks moet doen in korte tijd, bijvoorbeeld examenopgaven van constructiegroepleden (CG-leden) becommentariëren voorafgaand aan een CG-bijeenkomst. Het lukt me dan slecht om in die focus te komen (ik moet dan eerst ‘ruimte maken’; eerst nog even mijn mail beantwoorden, of alle vergaderstukken printen of in de juiste mappen zetten, lijstjes maken, eerst nog even naar de opmaak kijken i.p.v. direct naar de inhoud, en áls ik dan begin, dan voel ik me zó gehaast en opgejaagd dat ik eigenlijk niet meer logisch kan denken, en als ik de rust uiteindelijk toch vind om na te kunnen denken, dan zit ik meteen weer in mijn oude zorgvuldigheidsmodus en gaat het werk zo traag dat ik het niet af krijg (het gaat dan met name om het denkwerk - het typen, muisklikken, en dingen opzoeken in woordenboeken gaat juist supergehaast). Als de tijd om is, heb ik, als ik pech heb, het grootste deel van de opgaven (items) heel goed becommentarieerd en een aantal items niet.


Dit mechanisme speelt overigens niet alleen op mijn werk. Hetzelfde gebeurt bijvoorbeeld ook wanneer ik nog een aantal huishoudelijke klussen moet doen voordat ik op een bepaald tijdstip eetbezoek krijg, of als ik één uur de tijd heb om boodschappen te gaan doen voordat ik naar een afspraak moet.


Ik zou heel graag willen kunnen wat ik anderen om mij heen soms zie doen. Bijvoorbeeld mijn collega die na een vergadering weer terug op de werkplek nog even 30 minuten knalt en concreet iets oplevert, alvorens ze de trein neemt naar haar woonplaats om nog op tijd op het schoolplein te staan om de kinderen op te halen. Dus om - ook al is er veel tijdsdruk - heel snel in diepe focus te kunnen komen en dan heel doelgericht die dingen te doen die nodig zijn om een klus binnen dat korte tijdsbestek tot een goed einde te brengen.


De onderstaande techniek is bedoeld voor mensen die al wel het vermogen bezitten om zich te kúnnen focussen en om geconcentreerd te kunnen werken, maar die nog veel tijd verliezen met uitstellen, randvoorwaarden scheppen, doemscenario’s bedenken, stressen etc.


Ik heb tijdens een Regiogroepbijeenkomst geoefend met het modelleren van het vermogen van Sjoerd van der Schuit om te kunnen prioriteren wanneer er onder hoge tijdsdruk veel op hem afkomt. Het onderwerp van mijn modelleringsverslag is daarna iets verschoven, maar toch heb ik best nog wat gehad aan een van de drie momenten waarin hij toen associeerde: terwijl hij aan het joggen was op het strand kreeg hij een oproep als brandweercommandant om naar een grote brand in de parkeergarage van een flatgebouw te komen, waar hij ter plekke in zeer korte tijd moest zorgen dat hij de situatie goed inschatte, de juiste informatie verzamelde, de juiste besluiten nam en de juiste bevelen uitdeelde zodat mensenlevens gespaard zouden blijven en de brand zo snel mogelijk geblust kon worden.


Vervolgens heb ik mijn moeder, Veronica Goltstein, gemodelleerd, die het vermogen waar ik naar op zoek ben, telkens weer laat zien in de manier waarop zij klussen in en om het huis uitvoert. En tot slot mijn expert, mijn collega Joanne van Emmerik. Het was verbluffend om te zien hoe groot de overeenkomsten waren tussen hoe mijn moeder en Joanne een en ander aanpakten, ook al ging het bij de een om het strijken van een mand wasgoed die door haar schoondochter gebracht werd, en bij de ander om het werken aan een eerste ruwe versie van een stuk dat ze moest opleveren voor onze opdrachtgever, als discussiestuk voor de klankbordgroep.



2. Wat is het doel van mijn techniek?

Het doel van mijn techniek is om anderen, die met hetzelfde onvermogen kampen als ik en daardoor tegengehouden worden om hun doelen te bereiken, te kunnen leren om snel in diepe focus te komen en effectief en efficiënt te werken binnen een kort tijdsbestek.



3. Hoe weet ik dat een gebruiker van mijn techniek het doel bereikt heeft?

De gebruiker van de techniek heeft zijn/haar doel bereikt als hij/zij, in situaties waarin er maar beperkt tijd is, snel in optimale focus komt en hij/zij in die beschikbare tijd de maximaal mogelijke hoeveelheid werk verzet en achteraf een tevreden en voldaan gevoel heeft.



4. Overzicht van de techniek

De belangrijkste overtuigingen zijn:

-   Het gaat lukken!

Het is fijn om iets voor een ander te doen!

Niet denken maar doen!

Ik mag niet gestoord worden!

Klaar is klaar, af is af!

De beste manier om van het gevoel van weerstand af te komen, is om de taak zo spoedig mogelijk af te handelen.


De belangrijkste metaprogramma’s van de expert zijn:

Pro-actief

Naartoe

Controle binnen zelf

Heden > Toekomst

Voldoet wel > Voldoet niet (Aan het eind van stap 1, bij stap 2, 5 en 6 moet Voldoet wel 100% aanstaan, bij stap 3 en 4 en het inhoudelijk uitvoeren van de taak zelf is het handig als er geswitcht kan worden tussen Voldoet wel en Voldoet niet. De mate waarin voldoet niet dan aanstaat is afhankelijk van de inhoud van de taak.)

Procedures / Opties ca. 50/50


Het verschil tussen expert en zelf: Ik had zelf in mijn MindSonar profiel een hoge score op

Reactief, Voldoet niet en op Procedure. Controle binnen zelf had ik, net als de expert, ook hoog. Ik switchte tussen Heden, Toekomst en Verleden en tussen Naartoe en Weg van.


Lijstje van de titels van de stappen in mijn techniek:

  1. Weerstand omzetten in actie
  2. Razendsnel in de juiste state
  3. Prioriteiten en volgorde bepalen
  4. Tempo houden
  5. Jezelf aanmoedigen
  6. Stilstaan bij het verzette werk

1

Weerstand
omzetten in actie

Dit kan, maar hoeft niet het moment te zijn waarop je ook daadwerkelijk in actie komt. Het is het moment waarop je besluit om nu direct / over een half uur / zodra je vanmiddag thuis komt / op een specifiek gepland moment tot actie over te gaan. De beste manier om van een gevoel van weerstand voor een taak af te komen is namelijk om de taak zo snel mogelijk te volbrengen, want de taak zal immers niet vanzelf verdwijnen.

Word je bewust van de taak die op je wacht. Kijk er letterlijk naar wanneer het iets concreets betreft of kijk naar het beeld van de taak (Vr of Vc) wanneer het iets niet-tastbaars betreft.


Merk op wat dit beeld voor weerstand bij je oproept en wat het vooruitzicht van de taak met je doet (K). Merk maar welke gevoelens of emoties opkomen en waar die resoneren in je lijf. Misschien horen daar ook beelden bij of hoor je een stem (Ad of Ar). Neem even de tijd om je hier bewust van te worden, maar blijf niet langer bij het gevoel dan nodig. (Zodra je je bewust bent van je innerlijke beleving is het genoeg).

Stel je vervolgens voor hoe het is om de taak succesvol afgrond te hebben. Zie het inhoudelijke eindresultaat van de taak voor je. Ervaar maar welke gevoelens of emoties opkomen en waar die resoneren in je lijf. Neem even de tijd om dat helemaal te voelen (Vc, K, A).


Merk hoe je helemaal doordrongen raakt van het verlangen naar dát gevoel. Hoe zou je deze gewaarwording in één woord kunnen omschrijven? Hoort er misschien een kleur bij, of komt er een symbool in je op?


Roep dan weer het weerstandsgevoel op, maar zodra dat er is roep je, met behulp van het woord, de kleur of het symbool van daarnet het succesgevoel en het verlangen daarnaar op en houdt je dit even vast. Zet dat als het ware dus heel snel over het weerstandsgevoel heen en neem even de tijd om van het succesgevoel en verlangen daarnaar te genieten. Herhaal dit 3 keer, waarbij je tussen de herhalingen door je telefoonnummer achterstevoren opzegt.

Bepaal nu wanneer je de taak gaat uitvoeren en maak met jezelf de afspraak om je daarnaar te richten. Merk op wat dit besluit met je doet.

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Ik zie twee constructiemallen met nieuwe items voor me in het vergadermapje onder elkaar staan. De een van x en de ander van y. Ik weet dat de mallen van y altijd meer werk zijn. Ik zie mezelf in gedachten al zwoegen en uren en uren bezig zijn met screenen, en ik kan de frustratie al voelen omdat het in gedachten niet lukt zoals ik het zou willen. Ik voel een gevoel van tegenzin (bij mijn keel, die gaat soort van dichtzitten) en van machteloosheid (in mijn maag, die knijpt soort van samen) bij me opkomen. Ik doorzoek mijn gedachten om een escape te vinden (kan ik het nog uitstellen?) maar bedenk dan dat ik er toch doorheen moet en dat de beste manier om er vanaf te komen is door het gewoon te doen. Ik stel me voor hoe het is om de mallen gescreend te hebben. Ik zie een grote, vette, groene checkmark voor me in de lucht verschijnen en hoor mezelf ‘Check!’ zeggen. Een gevoel van blijdschap en tevredenheid glijdt over me heen. Ik voel letterlijk hoe er trots door mijn aderen stroomt en ik me helemaal warm en ontspannen voel en hoe mijn geest rustig is omdat ik weet dat ik alles tot in de puntjes heb gescreend en ik daardoor straks de discussie kan leiden zo goed als ik kan. Zo wil ik me voelen! Ik voel een tintelend gevoel van actie in me opkomen en een gevoel van vastbeslotenheid (soort van naar voren vloeiend gevoel bij mijn hart/maag). Mijn adem wordt vanzelf langzamer en dieper en ik voel een glimlach rond mijn mond. Ik ga er na het overleg van 9.30 uur direct aan beginnen en ga ervoor zorgen dat ik het screenen van beide mallen voor de lunchpauze af heb. Dit besluit maakt me rustig en geeft me al een beetje van dat gevoel van blijdschap en rust in mijn hoofd.

2

Razendsnel
in de juiste state

Deze stap begint maximaal 3 minuten voor je de taak daadwerkelijk gaat uitvoeren. Deze eerste twee substappen kosten de eerste keer wat meer tijd.


Denk aan een situatie (referentie-ervaring) waarbij je helemaal in de ‘let’s-go-state’ stond: gefocust, alert, actief. Stap als het ware weer even in die situatie en voel maar weer wat je toen voelde, zie maar weer wat je toen (in gedachte) zag, hoor maar weer wat je toen (in gedachte) hoorde, denk maar weer wat je toen dacht en word je maar weer bewust van waar je toen van uitging.


Bepaal nu een codewoord waarmee je de innerlijke beleving die bij deze ‘let’s-go-state’ hoort voortaan vliegensvlug op kunt roepen. Test en herhaal dit een paar keer. Vanaf nu hoef je alleen maar in gedachte het codewoord hardop tegen jezelf te zeggen en je staat direct in de ‘let’s-go-state’.

Herinner jezelf aan de tijd die je aan deze taak mag of wilt besteden. Of spreek, als je dat bij stap 1 nog niet expliciet gedaan had, nu een timebox met jezelf af.


Maak je klaar om daadwerkelijk aan de taak te beginnen. Zoek de juiste plek op, pak alle spullen die je nodig hebt voor je taak en wat verder nog handig is om bij de hand te hebben, bijvoorbeeld koffie, thee of water.

Sluit je geest af voor die dingen om je heen, die nu niet relevant zijn. Kijk maar wat voor jou werkt. Je kunt bijvoorbeeld in je hoofd de volumeknop met omgevingsgeluiden naar beneden draaien, de deur van je kantoor bewust dichtmaken, of een koptelefoon opzetten. Je maakt in ieder geval geen oogcontact meer met anderen, en uit je houding blijkt duidelijk dat je niet gestoord wilt worden. Het kan ook nodig zijn dat je dat expliciet aangeeft. Merk maar wat jij nodig hebt en wat voor jou werkt.

Roep, met behulp van het woord, de kleur en/of het symbool uit stap 1, het gevoel van verlangen naar de succesvol afgeronde taak weer op.

Zie het ideaalbeeld van het inhoudelijke eindresultaat van de taak weer voor je.


Richt, met behulp van dat gevoel van verlangen en het beeld van de succesvol afgeronde taak, je aandacht helemaal op de taak die voor je ligt. Merk maar hoe je die taak nu heel scherp ziet, terwijl in je perifere blikveld alles wazig wordt. Je bent nu 100% gefocust.

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Na afloop van het overleg loop ik via de koffiecorner terug naar mijn werkplek. Terwijl ik in de rij sta voor de koffieautomaat neem ik weer de situatie in gedachte van zo’n typische vrijdagochtend waarop ik, voordat ik naar mijn werk ga, naast mijn gebruikelijke ochtendritueel ook nog moet opruimen, de was moet afpakken en wegruimen, de spullen die gestreken moeten worden klaar moet leggen, en de spullen die niet in de vaatwasser mogen met de hand moet afwassen, voordat ik de deur uit ga omdat mijn hulp om 8 uur komt schoonmaken. Ik ga na wat hierbij mijn innerlijke beleving is. Mijn spieren zijn iets aangespannen, ik beweeg sneller. Ik heb duidelijk voor ogen welke dingen ik moet doen. Ik denk eigenlijk alleen functioneel: ‘Dit leg ik hier want dit moet in de kast, en dit leg ik in de wasmand’. Ik zeg tegen mezelf: ‘Schiet op! Snel!’ Ik ga er vanuit dat het me binnen de tijd lukt. Ik geef hier het codewoord ‘Go-go-go’ aan. Bij mijn werkplek gekomen, zet ik de koffie neer. Het is half elf en ik heb tot half één de tijd. Ik stop de mapjes, die op mijn bureau liggen, in mijn trolley, zodat ik meer plek heb. Ik ontgrendel mijn pc en print de twee constructiemallen uit omdat ik weet dat het soms fijn is om erdoorheen te kunnen bladeren om overzicht te krijgen, zonder de hele tijd door al die pagina’s te moeten scrollen op de pc. Ik leg de printjes neer, ga zitten, schuif de stoel aan, zet mijn telefoon op stil, en zet mijn koptelefoon met noise cancelling op. Het is op slag stil. Ik kijk naar het beeldscherm. Daar zie ik de twee mallen die ik moet screenen, in het Windowsmapje tussen de andere vergaderstukken staan. Maar in mijn geestesoog zie ik een geopende mal, voorzien van opmerkingen waarmee ieder item door het CG-lid, na het verwerken ervan, sluitend gemaakt kan worden en ik zie daaroverheen een grote, dikke, groene checkmark verschijnen en voel weer dat naar voren vloeiende gevoel bij mijn maag/hart. Ik open daadwerkelijk de eerste mal op de pc. Ik zie het beeldscherm superscherp, er is alleen nog maar dat, alles eromheen is wazig.


3

Prioriteiten en volgorde bepalen

Let op: Het gaat hier om prioriteiten en volgorde binnen de taak, niet om de taak ten opzichte van andere taken. Deze stap mag maximaal 3 minuten duren.


Je begint aan je taak en terwijl je begint bepaal je de strategie. Stel jezelf de vraag: Wat zijn alle onderdelen en hoe kom ik het snelste tot resultaat? Of: Wat kan ik nu doen zodat anderen verder kunnen en hun aandeel kunnen doen? Het maakt niet uit wat voor strategie je hebt, als je maar een strategie hanteert die voor jou en voor deze taak logisch is en die voor jou werkt.

Bijvoorbeeld: ‘Ik begin met het moeilijkste zodat ik het makkelijkste voor het laatst kan bewaren’. Of: ‘Ik ga eerst voor de quick wins dan weet ik daarna precies hoeveel tijd ik nog kan besteden aan de ingewikkeldere dingen’. Wat werkte in het verleden bij dit soort taken goed voor jou en wat werkte niet? Denk er niet te lang over na, maar vertrouw op je intuïtie.


Merk maar wat er vanzelf in je opkomt. En neem dan bewust het besluit om te werken volgens deze strategie.

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Ik zie de twee uitgeprinte mallen voor me op mijn bureau liggen en blader ze een voor een door. De ene mal van x betreft een lange informatieve tekst met 10 items en de andere mal van y is een correspondentietekst met 6 items. Ik zie ook direct dat er van alles mis is met de opmaak; bij de een zijn de tabellen met eigenschappen boven elk item niet ingevuld, bij de ander wel, maar daar is de verdeling van de items over de toetsmatrijs nog niet overgenomen in het itemoverzicht.

Ik besluit met de lange mal te beginnen; de items van x zitten doorgaans beter in elkaar dan de items van y en dus kan ik daarmee even lekker op gang komen en snel veel werk verzetten voordat ik ingewikkeldere en tijdrovendere verbetersuggesties hoef te geven. Ook besluit ik dat ik nu niets aan de opmaak en de tabellen ga doen (dat kan in een volgende ronde, dat is voor deze CG-vergadering niet van belang), maar dat ik nu alleen inhoudelijk naar de items kijk en wel steeds kijk of de sleutels en de itemcategorieën kloppen en of het geheel na eventuele aanpassing dan nog past binnen de toetsmatrijs. En daar waar geen opsommingstekens voor de a, b, c, (d)’s van de alternatieven zijn gebruikt pas ik dat wel aan want dat scheelt naderhand tijd omdat ik dan straks tijdens de vergadering de aangepaste items makkelijk en snel automatisch kan alfabetiseren.


4

Tempo houden

Terwijl je werkt, houdt je het tempo en je alertheid hoog. Het tempo moet aangenaam hoog zijn, maar niet overhaast. Het tempo van je handelingen en je alerte houding kun je ondersteunen door regelmatig het codewoord uit stap 2 in jezelf te herhalen en door bijvoorbeeld, indien van toepassing op je taak, een ritme aan te geven. Dit kun je bijvoorbeeld doen door in je hoofd mee te tellen of door te verwoorden wat je gaat doen of hebt gedaan: ‘Dit ..., en dit ..., en dit...’. Of je kunt bijvoorbeeld in gedachten vinkjes zetten, of in je handen te wrijven.


Ga maar eens bij jezelf na hoe jij dat meestal doet en wat voor jou zou kunnen werken (Ad, Vc en K).


Af en toe check je de tijd om te kijken of je nog op schema ligt (Eg). Als dat niet zo blijkt te zijn dan moet je je strategie tussentijds bijstellen. (Dan herhaal je stap 3.)

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Ik begin met screenen. Eerst het item ‘droog’ doorlezen. Ik stel in mijn hoofd hardop de vragen: ‘Klopt het grammaticaal? Is het logisch? Zijn de alternatieven gelijksoortig?’. In mezelf leg ik nadruk op de woorden: grammaticaal... logisch ... gelijksoortig. En ik voer de stap meteen uit terwijl ik het hardop in mijn hoofd opnoem. Ik type mijn bevindingen steeds in een opmerkingsveld.

‘Opsommingstekens ...’, en ik pas de opsommingstekens aan. ‘Inhoudelijk ...’, dan kijk ik inhoudelijk naar het item, met de tekst erbij. Weer type ik mijn bevindingen in een opmerkingsveld in de kantlijn. ‘Itemcategorie... ‘, ‘Sleutel....’, dan kijk ik of de itemcategorie juist is en of de sleutel juist staat aangegeven. ‘Dat was item 1!’, dan lees ik item 2. ‘Klopt het grammaticaal? Is het logisch?’, enzovoort. Als ik tussendoor merk dat mijn aandacht iets verslapt, zeg ik ‘Go, go, go!’ tegen mezelf. Dit alles maakt dat ik me als het ware voortgestuwd voel op de beweging van het ritme zonder dat ik er energie en wilskracht voor hoef te gebruiken. En ik ben alert. Het gaat als vanzelf. Na item 5 kijk ik even rechtsonder op mijn beeldscherm naar de tijd. Hoe lang heb ik hier over gedaan en lig ik nog op schema? Ja, voor nu gaat alles nog goed. Dus dit tempo moet ik vasthouden.


5

Jezelf aanmoedigen

Terwijl je werkt geef je jezelf regelmatig tussendoor complimenten en moedig je jezelf aan (Ad). ‘Kijk eens hoe snel ik dat kan! Dat doe je keigoed, Yvette!’ Of gewoon: ‘Goed bezig! Ga zo door!’


Het voelt misschien heel erg vreemd of onwennig, maar toch is het uiterst belangrijk dat je dit doet. Kies een manier die bij je past, door bijvoorbeeld dezelfde formulering te kiezen waar je anderen altijd mee aanmoedigt. Merk maar wat dit voor je doet (K)!

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Terwijl ik aan het screenen ben, geef ik mezelf complimenten. Na elk item, dat ik van commentaar heb voorzien in een opmerkingsveld, zeg ik tegen mezelf, ‘En deze is ook alweer af. Goed gedaan!’.  Als ik op de klok kijk en zie dat ik op schema lig, zeg ik tegen mezelf: ‘Goed bezig!’. Terwijl ik die woorden zeg voel ik dat ik blij word en soort van trots (mijn hart gaat als het ware open, ik voel een glimlach om mijn lippen komen en mijn ademhaling wordt dieper).


6

Stilstaan
bij het verzette werk

Als je klaar bent, neem dan even de tijd om bewust stil te staan bij het verzette werk en te genieten van het gevoel dat je hebt nu de taak af is.

Terwijl je je spullen opruimt en/of de bestanden opslaat, loop je in gedachte even snel na wat je allemaal gedaan hebt. Bijvoorbeeld door in gedachte een filmpje ervan te bekijken dat je fast forward afspeelt.


Complimenteer jezelf uitgebreid met het behaalde resultaat en besef wat je hiermee bereikt hebt en bijgedragen hebt in het grotere geheel (Ad, Vc).

Geniet van de gevoelens die je daarbij voelt (K) en besef dat het dus zo eenvoudig kan zijn om een taak, waar je tegenop ziet, te volbrengen en hoe je de gevoelens van weerstand die je ervoer nu hebt weten om te zetten in positieve gevoelens.

Zintuiglijk specifiek voorbeeld van de effecten van deze instructie

Als ik de laatste letters getypt heb, zeg ik tegen mezelf: ‘Yay! Klaar! Well done!”. Ik voel me opgelucht, blij en ontspannen. Ik druk op opslaan en sluit het document af. Ik scheur de uitgeprinte mallen doormidden en gooi ze in de papiercontainer. Terwijl ik daarnaartoe loop, loop ik in gedachte na wat ik zojuist gedaan heb: tien items info lang en zes items correspondentie. Ik heb dit gedaan zo goed als ik kon, en mijn feedback zorgvuldig verwoord en onderbouwd zodat de CG-leden er optimaal van kunnen leren. Dit gaan we vanmiddag in de vergadering bespreken en dan kunnen de CG-leden er komende week een definitieve versie van maken, die ik dan weer door kan zetten naar de intercollegiale screening en redactionele screening zodat ze daarna, in de hoogst mogelijke kwaliteit die wij kunnen realiseren, naar de Vaststellingscommissie kunnen. En dan hebben we straks weer 16 goedgekeurde items erbij, die meetellen voor het behalen van de constructie-opdracht van dit jaar! En daarmee blijft de digitale itembank op het juiste volume en op de juiste kwaliteit om het niveau van leesvaardigheid Engels van mbo-studenten optimaal te kunnen meten. Ik ben trots op mezelf en blij dat ik dit heb kunnen bijdragen.




6. Commentaar op de techniek

De techniek is vrij uitgebreid. Misschien zou hij in twee delen uit elkaar gehaald kunnen worden: 1. Het snel in de juiste focus komen en 2. Het in korte tijd en in hoog tempo afronden van een taak. Ik heb ervoor gekozen om het samen te nemen omdat mijn ervaring is dat het één zozeer van invloed is op het ander dat het beter lijkt om het als geheel aan te leren en je eigen te maken. Ook omdat je dan kunt profiteren van de feedbackloop die ontstaat tussen stap 6 en stap 1.

Mijn bondgenoot zei dat voor haar stap 2 en stap 3 omgekeerd zouden moeten zijn omdat sommige taken pas uit te voeren zijn nadat eerst andere taken, klusjes of handelingen verricht zijn. En ik denk dat dat in sommige gevallen zeker zo is; het ligt er maar aan wat je taak is, of hoe je je taak ziet (als één taak met een aantal subtaken of iedere subtaak als aparte taak). Als dat voor de cliënt of voor zijn/haar specifieke taak beter werkt kun je de stappen 2 en 3 omdraaien.


7. Wat is de belangrijkste stap?

Voor mij persoonlijk is stap 1 de belangrijkste stap, en dan eigenlijk in combinatie met stap 6. Met tegen de taak opzien en het worstelen met de negatieve gevoelens die dit opwekt, gaat bij mij de meeste tijd verloren. De bedoeling van de stappen is - naast om je te leren hoe je snel in de juiste focus komt en in korte tijd veel werk verzet - dat er naarmate je vaker volgens dit stappenplan te werk gaat een soort van feedbackloop ontstaat tussen stap 6 en stap 1, waardoor stap 1 op den duur steeds sneller en gemakkelijker gaat tot op het punt dat er bij de bewustwording van een nieuwe taak die op je wacht geen negatieve gevoelens meer ontstaan (of misschien maar een tiende van een seconde) maar dit vrijwel direct de beelden en gevoelens oproept die horen bij het goed volbracht hebben van de taak en automatisch een sterk verlangen hiernaar aangewakkerd wordt (een soort van visuele swish eigenlijk).


8. Wat is de relatie tussen de stappen?

In stap 1 en 2 (voor sommigen zal stap 3 hier ook nog bij horen) worden de randvoorwaarden geschapen om optimaal gefocust en ontspannen aan het werk te kunnen gaan.

In stap 3, 4 en 5, de stappen waarin het eigenlijke doel wordt bereikt, worden ondersteunende en helpende technieken aangeleerd die het mogelijk maken om het doel ook daadwerkelijk te bereiken.

Stap 6 is de afrondende stap die ervoor gaat zorgen dat het bij volgende taken steeds makkelijker wordt en minder lang duurt om stap 1 te zetten en daarna de rest van de stappen te doorlopen.



About the Author IEP Support

IEP Support is geen auteur, maar het secretariaat van het IEP. De auteur staat boven het artikel vermeld.

Leave a Comment: